Een min-max contract is een arbeidsovereenkomst waarbij een minimaal en maximaal aantal uren per week of per periode is afgesproken. De werkgever is verplicht het minimum aantal uren per week te betalen, ook als de medewerker niet voor het minimum wordt opgeroepen. Boven het maximum mag de medewerker diensten weigeren; tussen min en max geldt de oproepverplichting van 4 dagen uit de Wet arbeidsmarkt in balans.
Volgens de Rijksoverheid over oproepkrachten valt een min-max contract altijd onder de oproepovereenkomsten, omdat geen vaste arbeidsomvang is overeengekomen. Daardoor gelden de WAB-beschermingsregels, waaronder het recht op een aanbod voor een vaste arbeidsomvang na 12 maanden, berekend over het gemiddelde van de voorgaande periode. Alleen wanneer een vast aantal uren met gelijkmatige loonbetaling is afgesproken, gelden de oproepregels niet.
De niet-evidente nuance: als een medewerker structureel meer werkt dan het contractmaximum, kan de rechter de feitelijk gewerkte uren als de nieuwe contractomvang erkennen — ook zonder formele contractwijziging. Dit geldt bij herhaald overwerk van meer dan 3 maanden boven het contractmaximum.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een min-max contract en een vaste-uren contract? Bij een min-max contract varieert het aantal te werken uren binnen de min-max bandbreedte; bij een vast-uren contract is het exacte aantal uren per week gefixeerd en heeft de werkgever geen oproepflexibiliteit.
Mag de werkgever minder dan het minimum inroosteren bij een min-max contract? Nee — het minimum is een garantie; als de medewerker minder dan het minimum wordt ingeroosterd, moet de werkgever toch het minimumloon over de minimum contracturen betalen.
Geldt de 12-maanden-VAO-regel ook voor min-max contracten? Ja — als het maximum meer dan 20% boven het minimum ligt kwalificeert het als oproepovereenkomst en geldt na 12 maanden het recht op een aanbod op basis van het gemiddeld gewerkte uren over die periode.